life is good.
Ένα απ' τα πρώτα πράγματα για τα οποία ήθελα να μιλήσω, γράφοντας σε αυτό το μπλογκ, και ίσως και ένας απ' τους λόγους που το δημιούργησα κιόλας, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα ήθελα να ζω τη ζωή μου.
Υπάρχουν στιγμές που τα πιο απλά πράγματα μπορούν να με κάνουν χαρούμενη, ίσως ακόμα κι ευτυχισμένη, ενώ υπάρχουν κι άλλες που η πιο μικρή λεπτομέρεια μπορεί να μου χαλάσει ολόκληρη τη μέρα.
Θα ήταν αληθινά υπέροχο να μπορούσα να επιλέξω ποιες από αυτές να κρατώ και ποιες να πετώ!
Ξέρω πως δεν μπορούν όλες οι μέρες να είναι όμορφες. Κάποιες μέρες είναι απλώς δύσκολες, χωρίς να κάνουμε εμείς κάτι για να το προκαλέσουμε, ακόμη κι αν προσπαθούμε με κάθε μας κύτταρο να τις δώσουμε μια θετική και αισιόδοξη χροιά, ακόμη κι αν παλεύουμε να βρούμε μέσα μας την ευγνωμοσύνη και τη δύναμη που θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα.
Το ίδιο το όνομα αυτής της σελίδας κρύβει μέσα του το μυστικό, το κλειδί εκείνο που κάπως βρήκα εγώ, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κάνω της μέρες μου λίγο πιο χρωματιστές.
Το να αφήνεις το μυαλό σου να ψαχουλεύει στο περιβάλλον σου και να ξεθάβει τα μικρά, χαρμόσυνα χρώματα είναι κάτι που δε γίνεται να συμβεί από μόνο του. Ειδικά όταν έχεις περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου εκπαιδεύοντάς το να κοιτά και να αναζητά μονάχα τις πιο σκούρες αποχρώσεις.
Χρειάζεται να γίνει συνήθεια, για να γίνει αυθόρμητα, και αυτό προϋποθέτει μια συνειδητή καθοδήγηση στην αρχή, η οποία, σε στιγμές αδυναμίας, μπορεί να φανεί ακόμη και πιεστική ή ανούσια ή άκαρπη. Κι όμως, σε εκείνες ακριβώς τις στιγμές αξίζει να επιμείνεις, να πιέσεις, να πιεστείς.
Να χαμογελάσεις με το όμορφο λουλούδι που βρήκε τρόπο και άνθισε ανάμεσα στις πέτρες του πεζοδρομίου, να τραγουδήσεις το ρεφρέν που ακούγεται απ' το διπλανό αυτοκίνητο, να κλείσεις τα μάτια και να εισπνεύσεις με όλη σου τη δύναμη την ακαταμάχητη κολόνια ενός περαστικού (κατά προτίμηση χωρίς να αρχίσεις να τον ακολουθείς ή να τον κάνεις να νιώσει περίεργα).
Ύστερα, μπορείς να συνεχίσεις την αποστολή σου λέγοντας μια καλή κουβέντα σε κάποιον που δεν ξέρεις, χαρίζοντας ένα χαμόγελο, χαϊδεύοντας ένα σκυλάκι, τρώγοντας ένα μικρό γλυκό που αποφεύγεις λες και είναι πραγματική αμαρτία, μένοντας ξύπνιος λίγο πιο αργά για να δεις φίλους ή άλλο ένα επεισόδιο, κι ας είσαι λίγο πιο κουρασμένος αύριο, ξοδεύοντας λίγα παραπάνω χρήματα σε κάτι που ήθελες πολύ να πάρεις, κι ας μη βγει αυτός ο μήνας το ίδιο άνετα με τον προηγούμενο ή τον επόμενο.
Και κάπως έτσι, δημιουργείς εσύ από μόνος σου τα όμορφα συναισθήματα που ψάχνεις!
Δε χρειάζεσαι κάτι καλό για να γίνει καλύτερη η μέρα σου! Κι αν κάτι καλό συμβεί, τότε συνέχισε να ανεβαίνεις, να νιώθεις όλο και καλύτερα!
Και κάτι τελευταίο:
Σε περιόδους μεγάλης θλίψης, που όλοι καμιά φορά διανύουμε, προσπάθησε να βρίσκεις έναν λόγο να ξυπνάς κάθε πρωί. Μικρός ή μεγάλος, τι σημασία έχει; Μπορεί να είναι το απλό "για να πιω τον καφέ μου στο μπαλκόνι" ή το όχι και τόσο απλό "για να βγω ραντεβού με τον έρωτα της ζωής μου". Όλα αρκούν, αν τα δούμε όπως θέλουμε!
